andlegt rumsk.

Stundum er eins og það sitji einhver á viðbeininu á mér.

með rassinn í holunni og fótana frammaf, sem dingla og slást utan í brjóstið á mér.
Hægra megin, þó að mér líki vinstri hliðin betur.
Alveg í takt við hjartsláttinn.

og allt í einu finn ég að tilveran á eftir að verða skemmtileg.


Bjartír tímar framundan Lísbet, þetta verður allt í lagi.


Sólin er komin og lífið má gerast!

Hún kom, lék á mig og lét sig hverfa

Tæplega reiðubúin að segja frá því, en sólin kom í gær.

Heiðskírt- ekki ský á himni og allt leit vel út. Samkvæmt útreikningum mínum átti hún að smella á mér um þrjú leitið.
Við Dóra gerðum plön um pönnukökur og bjartari tíma, fundum út að ef við myndum byrja að baka um korter í þá myndum við borða pönnsurnar í brakandi sól og yndislegheitum. 
Allt í einu samt, án fyrirvara og upp úr þurru varð skýjað á met-tíma. Kl korter í þrjú!

Ég fann mig brotna að innan og eldgömul særindi síðan ég var plötuð þegar ég var lítil rifnuðu upp og mér fannst heimurinn ósanngjarn og sólin vera beigla!

Fyrir það eitt að eiga hana Dóru sem vin gerir líf mitt bærilegt á svona stundum, háskóluð upp til himna sá hún við sólardruslunni og rauk bara í samkaup og útvegaði efni í vöfflur.
Það má.

NEMA HVAÐ

Þegar ég skóf seinustu dropana af deigi í járnið, búin að sætta mig við rökkurvöfflur og þungyndi fram yfir páska, leitandi leiða til að vera ánægð með allaveg það að sólin mætti heldur ekki koma í dag, þegar ég væri að baka vöfflur úr seinasta deiginu og gæti ekki hyllt hana með viðeigandi sukki. Klukkan  10 mín. yfir þrjú fann ég fyrir einkennilegri birtu á enninu á mér...

Svona stríðni er með öllu ólögleg, gott ef ekki siðlaus -  en þegar þú ert mörg hundruð tonn og búin til úr eldi getur þú svosem leyft þér hvað sem er-

Við rukum út á svalir, fengum stingandi birtuna í augun og fögnuðum. Fólk var stopp út um allt. Á bílastæðinu voru útlendingar að taka myndir af dýrðinni, bílarnir keyrðu hægar og svei mér þá ef krummarnir héldu ekki bara kjafti í smá stund.

Nú hefst lífið!

Biðin ein

Himnarninr eru einmanalegir séðir frá Bjargi.
Þrátt fyrir skýin vantar mótvægi og gulan tón.



Hugsa um að hræra deig. Gæti svosem gert það fyrir slysni og sagst hafa ærna ástæðu til, dagurinn sé liðiinn og því ekki um svindl að ræða, en get ekki fengið mig til þess.
Eins og að drekka rétt áður en þorstinn er orðinn nógu mikill til að finna raunverulegt bragð af vatninu.

Dolfallin

Dálítið sein til að gráta brottför- en við erum seinar ég og ég.


Hugsa mig

Næ ekki að hugsa mig. hausinn á mér er skorðaður í 50 fermetrum annarsstaðar og ég anda ekki í takt við Ísafjörð lengur.


Sólin lætur bíða eftir sér- en ekki hvað og ég er að verða vitlaus.
Gjörsamlega hamslaus af þrá.
Sá til himins í dag en ólgan í vindinum og fjögur lög af skýjum gerðu þetta ómögulegt. Algjörlega ólifandi hérna á hjaranum.
Rassgat heimsins er hérna rétt hjá, finnst allt í einu þyrma yfir mig.


Sól, jæja

við skulum setja okkru úr stöðu almennings

Ég þoli ekki almenning- neitt.
Allt sem heitir almennings eitthvað er ekki útbúið með mig í huga og ég fæ velgju og ógeð þegar ég kem að sjálfri mér í almennings-hverju sem er.

Svo eru stórir gangar kallaðir almenningar.

Á kaffibolla númer fjögur klukkan tíu í morgun áttaði ég mg á því að ég væri ástfangin.

Alveg eins og í leikritumog Disneybókum og ræð mér varla af hugsunum og þrám.

Ofan í dásemdina-  korteri yfir þessa uppgötvun klessti heimurinn framan í mig einum af klisjudegi ástarinnar og þess vegna ætla ég mér ekki að láta undan öskrinu innan í mér alveg strax.  Iðrin í mér bíða róleg eftir því að snúa á röngunni af söknuði. Anginn sem segir mér að semja ljóð, vefja hári um fingur og labba innskeif og dreymin hinkrar  spakur á meðan ég klára þetta.   Agalega töff.

Ekki í dag.


Almenningur can kiss my loving ass

foknar fjaðrir

öndin er léttari, þó að kippirnir í andlitinu minni mig óþægilega á afa minn.
stanslaust í hægra auganu og svo í hægri fingri, þessum litla sem brotnaði einu sinni undan leigubíl á ferð.

Það er auðveldara að tala um kippi í góðlátlegu gríni þegar þeirra hefur ekki orðið vart í langan tíma.
Eða þeir svo smáir að enginn tekur eftir þeim nema sá sem sefur hjá mér.


Andleysið uppmálað í dag. Notið kyrrðar og blíðu innra með mér á maðn ég var viðruð, mætti í jarðaför fjörugrjóts og ákvað að blessa ekki yfir leiðið.
Það var bara ekki þannig stemming.

minimalískur klötter.

Ró S óR

Eftir svona langan tíma kemur næsta skref í værðinni. Ætli það megi skrifa "meirð"?
Hvern er ég annars að spurja, ég skrifa það sem ég finn.
Ég finn mig meirna.
Meirðin hellist yfirleitt á mig á öðrum degi. Nú er um að gera að velja vel það fólk sem fær að umgangast mig, svo ég springi ekki af gömlum sárum, beint í andlitið á kolröngum aðilum.

værukær

Afþví að lífið bara gerist alltaf fyrir mig, þess vegna þakkaði ég honum í gærkvöldi.
Tilbúin að fara að sofa þegar ég lagðist á koddann. Tók dagleur(kvöldlegu) hugleiðsluna, bænina og beið...

........
ég er ennþá að bíða. 8 klukkutímum seinna Guð...þá er ég ekki sofnuð. Ég er ennþá með opin augu, og er ennþá að hugsa.
Borðaði morgunmat kl 03:42 þegar ég tók ákvörðun um að fara á fætur.


er að vanda mig eins og ég get að fagna ekki ástandinu. Vanda mig vanda mig vanda mig að skilja að þetta er ekki besta ákjósanlega staða sem ég get verið í.
Alveg öfugt við allt annað sem á að gerast.

aðventa til upphreinsunar

þar hefur þú það vinan.
Næstu fimmtudagur verður þinn, rétt á eftir þýksum miðvikudegi, rétt á undan íslenskum föstudegi.

þinn einn og einasti fimmtudagur er þarna,rétt handan við hornið...

einhending

Dásamlegir þrír andardrættir hafa leikið og sofið á Bjargi um helgina.
Minn hefur vaktað, huggað, snítt og alið.

Allt í einu er það komið, ég ég komin, manían farin og ég veit að þetta verður allt saman allt í lagi.
Skammdegið hryggir ekki.

Svo náði ég að gleðjast yfir skafl sem frysti á mér tærnar í dýrari kantinum af skóm.

BjörgunarHarpa í dag, AppelsínuHarpa í kvöld.
og mig sem hefur alltaf dreymt um að spila á hörpu